Recentelijk heeft de Surinaamse regering besloten de Palestijnse autoriteit als staat te erkennen. Het komt DOE voor dat dit een overhaaste en niet-weloverwogen  beslissing is geweest. Relevante instituten en groepen in ons land werden door dit besluit verrast. Het standpunt van DOE is dat men door middel van vredesonderhandelingen tot een oplossing in deze ingewikkelde materie moet komen. De hele wereld weet dat hier sprake is van een religieus conflict tussen Israel en de Palestijnen.Een eenzijdige erkenning van Palestina draagt daarom niet bij aan de vrede in het Midden Oosten.Bekend is dat sinds de Oslo accoorden van 1993 gepoogd wordt een constructieve oplossing  voor dit probleem te vinden.DOE had graag gezien dat Suriname zou pleiten voor een vredesverdrag. Op die wijze wordt namelijk alles in een groter kader geplaatst. Wanneer er vrede is kan het wonen van zowel Joden in Palestijns gebied als Arabieren in Israelisch gebied normaal zijn beslag krijgen. Op deze wijze zou Suriname kunnen bijdragen tot het bewerken van een constructieve houding van Israël en de Palestijnen in het vredesproces. Inwoners van de Palestijnse gebieden hebben vanzelfsprekend recht op een menswaardig bestaan. Respect voor en het garanderen van mensenrechten, godsdienstvrijheid en democratische waarden door de Palestijnse Autoriteit horen daar zondermeer bij. Overigens is DOE ervan overtuigd  dat een duurzame vredesregeling pas kan standhouden met veilige en erkende grenzen voor Israel en erkenning door Israel van de aspiraties van de Palestijnen. De ervaring leert dat de vredesonderhandelingen helaas bij herhaling zijn verstoord door steeds weer oplaaiende conflicten. Suriname had juist hierin een rol van betekenis kunnen spelen door tot die onderhandelingen te stimuleren en niet over te gaan tot eenzijdige erkenning van de Palestijnse staat.